پرچم کمک داورسرنوشت مد تهاست به علامت درآفساید ماندن شادی هایم بالاست!

 نتیجه ی سرنوشت من و زمستان با هم به تصاوی کشیده شد, در حقیقت بازی به نفع تو تمام شد.

تقدیر قانون گل نهایی را منحل کرد تا  مبادا تو با گل  لبخند دروازه ی سکوتم را بشکنی.

سرنوشت حتی ثانیه ای وقت اضافی  برای  بازپس  گرفتن  انتقامم از غم  تو منظور نکرد .

 قلب من بیشترین  گل را  از تو خورد ,  تو دروازه ی قلبم را با مها رتی عجیب گشودی و ترجیح دادی

که دروازه ی سکوتم همچنان  بسته بماند . شنیدم که تکل از پشت کارت قرمز دارد,نمی دانم  آن  

زمانی که سرنوشت به تنهابخش باقیمانده ازآرزوهای من  پشت پا زد, داورها کجا بودند!

هیچ  کس  حتی  کارت  زرد نشانش  نداد ,  چرا هیچ  داوری  خطا های سرنوشت را نمی بیند.

 زیبا!  سکوت تو خطای  مسلمی است  که  پنالتی دارد.  

غمت  آرزوهایم را  درو کرد , مدتهاست که تو دفاع آخر یا همان عقل مرا به شدت مصدوم کرده ای

یاد تو دائم  با ضربه های آزاد درست کنار دروازه ی  قلبم آتش به جانم  می زند. حقا که ...

دروازه ی  خودت رو بستی و نقطه ضعف دل رسوای  مرا یافتی , زیبا! قضیه یه کرنر ساده نیست,

تو ازهمه طرف به من گل زدی ,درد دلهایم را به اوت نزن , به خدا اینها شوتهای هوایی یک نفس

نیستند, ضد حمله هم نیستند که دفعشان کنی , زیبای من نگذار فراق تو در همین بازی نخست

از دور شرکت کنندگان  درمسابقه ی زندگی  جام پیکار حذفم کند,زیبا تو چه آسان مرا از اوج جدول

آرامش به دسته ی آخر دلواپسی فرستادی من فقط از تو گل خوردم , حالا که درکم  میکنی با

مهربانیت  برایم از تقدیر آوانتاژ بگیر, یاد تو در بین  نود  دقیقه صبوری و تحمل هم رهایم نمی کند

تو را به خدا تجدید نظر کن , تو دیگر کارت  قرمز نشانم  نده , محرومم نکن بگذار تماشایت کنم تا

زندگی کنم...

 من  با  دیدا رتو زمین دنیا و توپ  تقدیر را خواهم  بوسید و با  افتخار به عنوان  پیش کسوتی  

در عشق برای همیشه با جام زندگی خدا حافظی خواهم کرد.

        تا تو هستی زندگی باید کرد..."